به گزارش روابط عمومی شرکت کمک فنر ایندامین سایپا ، نشست مدیرعامل با سطوح غیرمدیریتی واحد کیفیت برگزار شد.در ابتدای این نشست دکتر محمود اقبالی در یک گفتگوی دو سویه با پرسنل و روند کاری ، ارتباطات ، ساختار و نحوه واکنش کارکنان نسبت به مسائل آشنا شد.ایشان در ادامه گفتند:در ابتدا خواستم به صورت Sample مرور کنم تا ببینیم با هم ، که واحد کیفیت از لحاظ سازمانی در کجا قرار دارد.اینکه در مسائلی که پیش می آید ، روش برخورد ما در حل مسائل چگونه است ، بعنوان مثال در حل مسائل ما چقدر از مدل هایی مانند QA/QC استفاده می کنیم و با آنها آشنایی داریم.در همین مدت ۲۸ روزی که با شرکت آشنایی پیدا کردم ، می بینم که ما در تمامی حوزه ها قابلیت بهبود داریم.جلسات قبلی با همکاران دیگر واحدها نیز متذکر شدم ، ما اگر قرار باشد وارد بازار شویم و برای این ورود خود “شعاری” تعریف کنیم ، زمانی که کیفیت ، مهندسی ، طراحی و تکوین وظایف خود را به درستی انجام ندهند ، شعار ما پوچ خواهد بود.
دکتر اقبالی اضافه کردند:جدای از این نکته که ماشین آلات دچار فرسودگی و مشکل هستند ولی اشراف شما به مفاهیم کیفی یکی از ضروریات است.قبلا” همکاران حوزه های دیگر هم به این مسئله اشاره کردند ، که در این شرکت مفهوم آموزش و توسعه بسیار مغفول مانده و خیلی جای بهبود دارد.
دغدغه مندی ما به لحاظ کیفیت باید از وجدان کاری اپراتور تولید آغاز شود ، اگر این تفکر بصورت آبشاری در سیستم اتفاق بیافتد ، نتیجه آن “محصولی با کیفیت” است که ارزش دفاع در بازار را خواهد داشت اگر سطح ۱ کیفیت ما از اپراتور تولید آغاز شود ، همه سازمان دغدغه کیفیت محصول نهایی خواهند بود.شما در کیفیت باید یاد بگیرید که “واگرا” باشید و اسیر رویه ها و پیش فرض ها نباشید ، ما در جلسات CFT چقدر یاد گرفتیم انتقادات و ایرادات را قبول کنیم.ما در زمینه تحلیل رقبا چقدر کار کرده ایم؟ یا چقدر ما نیاز به بازنگری نقشه های کیفی داریم؟ ، مثلا در حوزه سورس یابی حتما باید در رویه ها بازنگری شود.برای درست کار کردن یک سیستم باید تک تک اجزا با هم درست کار کنند ، مدیریت کیفیت باید از لحاظ سازمانی ارتقاء یافته و بعنوان واحدی مستقل عمل نماید.ایشان در پایان اینطور جمع بندی کردند:”جنس کیفیت از جنس احساس است” ، شما نمی توانید احساس را به زور به مخاطب عرضه کنید.ما اگر بخواهیم رشد کنیم ، می بایست “بزرگ فکر کنیم” ، در شرکت Muda زیاد داریم باید به ترتیب اولویت آنها را حل کنیم تا نتایج آن بر سر سفره همه ما دیده و لمس شود.